Barış Manço
Menu

Ahmet Turgut – Aşkın Şehidi

Onlara ne oluyordu ki Allah Resulünün sevgili torununa bir damla su vermiyorlardı…

Aynı dedesi gibiydi, kararlı, gözü kara…

Bu kitabı elime aldığımda geceye kadar bırakamayacağımı düşünmüyordum ama durum hiçte öyle olmamıştı. Bu kitapta öyle bir hüzün saklı ki her sayfasında adeta Dedesinin torunu Allah’ın sevgili kulu Rahmetli Hazreti Hüseyin ile her dakikanızı geçiriyor hissiyatı veriyor. Adeta yoldaş oluyorsunuz diyebilirim. Anlatımımdan anlaşılacağı üzere beni kendimden geçirmeyi başaran bir kitaptı. Son 50 sayfaya kadar mahzun bir tavırla dış dünyaya kendimi kapatarak okudum lakin son 50 sayfada okuma sandığım kadar kolay olmadı.

Gitme diyordum, Hüseyin! Allah rızası için gitme ama gidecekti zira zamana hükmetmek yalnız Allah’a mahsustu ve Hüseyin gitmişti bir kere. Kufeliler Hasan Hazretlerini kandırdıkları gibi Hüseyin’i de kandırmışlar ve destek sözünü yerine getirmemişlerdi. Hakkı olan Halifeliği almak istiyordu ama önünde hiç bir müslümanın çocuğuna bırakın köpeğine bile ismini vermediği Yezid vardı ve o bir kere Hüseyin’e diş bilemişti.

Son sayfalar, Hüseyin bir damla su arıyordu ama su alması yezid ordusu tarafından yasaklanmıştı. Orada kafirler su içerken Allah’ın sevgili kulu bir damla su bulamıyordu…

ve Hüseyin kılıç ve mızrak darbeleriyle şehit olmuştu.

Leave a Reply

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir